Home Blog Pagina 6

Goede verlichting voor de auto

0

Wanneer je de weg op gaat, is het heel belangrijk dat je zonder zorgen kunt rijden. De auto moet goed in orde zijn natuurlijk zodat het ook allemaal veilig blijft op de weg. In het donker is het belangrijk dat de lichten het op een goede manier doen. Het moet niet zo zijn dat je maar een één kant licht hebt, want dan kunnen tegenliggers niet goed zien waar je rijdt. Vooral van een afstand kan dit vervelende situaties opleveren. Bij ons thuis is het wel eens voorgekomen dat de autolichten kapot gingen. Mijn man is een echte klusser en wilde natuurlijk meteen zelf het licht gaan repareren. Ik had nog aangegeven dat dat echt niet noodzakelijk was en dat het ook prima zou lukken wanneer we de auto naar de garage zouden brengen, maar dat mocht allemaal niet meer baten. Hij zou het zelf wel even opknappen. Gelukkig bleek het mogelijk om de lampen zelf te bestellen. Ik moet zeggen dat het best een tijdje duurde voordat hij doorhad welke lampen nu de juiste waren. Er zijn namelijk heel veel verschillende soorten lampen en natuurlijk past niet alles perfect bij onze auto. Het was dus uiteindelijk gelukt en toen is mijn man begonnen met het installeren van de lichten voor de auto. Nu, een maand later, is het toch echt gelukt en kunnen we met veel plezier ook weer in de avonden rijden. Dat is toch een hele opluchting nu de winter er aan zit te komen! Goede verlichting is heel belangrijk en door de juiste montage is het dan ook weer helemaal goed gekomen.

Verschillende uitvoeringen

Ik heb gemerkt dat er voor bijna elke auto autolampjes zijn. Er ging echt een wereld voor mij open. Autolampjes kopen is ook heel makkelijk omdat tegenwoordig alles via het internet te koop is. Wij waren dan ook heel blij toen de reparatie van start kon gaan. Nu kunnen we weer op een goede manier in de auto rijden en hebben we er geen omkijken meer naar.

Kies altijd voor goede kwaliteit

Bij autolampen is het natuurlijk wel heel belangrijk dat je kiest voor een goede kwaliteit. Het is zonde wanneer je binnen de kortste keren opnieuw iets moet gaan kopen en de lampen weer moet vervangen. Gelukkig is dit niet aan de orde wanneer je kiest voor goede kwaliteit van de lampen. Het is in feite heel makkelijk om snel te beginnen met het installeren van de nieuwe lichten.

Je hoeft geen ondernemer te zijn voor een shortlease auto

0

Ik ben een van de mensen die letterlijk altijd pech gehad heeft met zijn auto’s. Mijn Bora kreeg lekkage in de achterruit, die ik pas opmerkte toen de schimmel al door de bekleding gevreten had. Mijn Peugeot 306 bleek koelvloeistof te lekken en daar kwam ik achter toen de motor vastliep. Een Volvo 440 was de goedkope oplossing, ware het niet dat ik daar de koppeling onder weg wist te rijden en de Audi A6 bleek niet heel goed bestand te zijn tegen een kop-staartbotsing. Die kon direct naar de sloop. Ik was er zo ontzettend klaar mee dat ik het liefst de rest van mijn leven zonder auto zou zitten. Maar dat is geen optie wanneer je landelijk wilt wonen.

Onverwachte kosten en autopech

Toen ik me op een autoforum beklaagde over het feit dat onverwachte kosten en autopech een loden last geworden waren en ik geen auto meer durfde te kiezen, werd ik eerst uitgelachen. Er zijn altijd mensen die het beter weten en je vertellen dat het kiezen voor een TFSI-motor ook gewoon een beginnersfout is. Maar daar had ik natuurlijk weinig aan. Gelukkig reageerde er ook iemand die wel een oplossing had. Een shortlease auto was volgens hem (of haar) dé oplossing. Gewoon een auto leasen, zonder onverwachte kosten en altijd de mogelijkheid om het contract aan te passen en een andere auto te kiezen wanneer ik weer zoveel pech zou hebben.

Maar een shortlease auto is alleen voor ondernemers – toch?

Ik dacht altijd dat je alleen een auto kunt leasen wanneer je ondernemer bent. Een shortlease auto was dus niets wat ik overwogen had, omdat ik geen ondernemer ben. Ik werk gewoon in loondienst. Toen ik op de website van de leasemaatschappij keek die aangeraden werd op het forum, zag ik echter direct al dat een shortlease auto ook voor particulieren beschikbaar is. Zou dit de oplossing zijn die me weer achter het stuur zou kunnen krijgen?

Ja, de shortlease auto was een échte oplossing

Ik zit nu in de achtste maand van mijn leaseovereenkomst en het is nog nooit zo prettig geweest om auto te rijden. Voor het eerst in mijn leven weet ik exact wat ik per maand betaal om auto te rijden. Alle kosten worden betaald door de leasemaatschappij. Geen kosten voor reparaties of het zoeken naar rare problemen zoals ik bij alle vorige auto’s had die ik reed. Voor het eerst stap ik elke ochtend met een gerust hart achter het stuur om de sleutel om te draaien van mijn shortlease auto.

Een leven lang feesten!

0

Al vanaf mijn vierde levensjaar geniet ik volop van festivals. Dit lijkt misschien wat jong, maar dit leg ik graag uit. Ik ben opgegroeid in Ommen, een dorpje in het noorden van het land. Het bestaat uit hooguit tweehonderd inwoners. Bij elke seizoenswisseling kwamen de mensen van het dorp samen om de lente, zomer, herfst of winter in te luiden met een festival. Ondanks dit kleine aantal mensen wist het dorp er elke keer weer een goed feestje van te bouwen. Iedereen kende elkaar en het was hier dat mijn voorliefde voor festivals begon.

Verhuizen

Toen ik naar de middelbare school ging besloten mijn ouders en ik om te verhuizen. De dichtsbijzijnde middelbare was anderhalf uur fietsen en het onderwijs was niet al te best. We verhuisden daarom naar de Randstad. Volgens mijn ouders zouden scholen en leraren daar beter zijn dan in Ommen. Ik geloofde ze meteen, maar was desondanks verdrietig dat we het herfstfestival zouden mislopen in Ommen. Ons nieuwe huis bevond zich in Moordrecht, een plaatsje naast de grote stad Gouda. Mijn nieuwe school heette het Antoniuscollege en het lag nog geen kwartiertje met de bus van onze nieuwe villa. Het huis was gigantisch vergeleken met ons oude stekkie in Ommen. Een bijkomend voordeel van onze verhuizing was dat mijn vader een betere baan wist te regelen in de omgeving.

Het lentefestival

Op het Antoniuscollege maakte ik gauw vrienden. Samen vormde we een groepje van drie man dat elke lunchpauze samenkwam om plannen te maken voor naschoolse activiteiten. Net zoals ik, hadden mijn nieuwe vrienden een voorliefde voor festivals. Bob, een van mijn vrienden stelde op een dag voor om naar een festival te gaan in België. Het ging om een lentefestival waar zijn neef zou draaien als DJ. Hij kon ons gratis naar binnen loodsen en na het feest mochten we logeren in zijn appartement in Leuven. Ik was nog nooit naar het buitenland gegaan, maar dit lentefestival wilde ik zeker niet missen. De neef van bob zou ons met de auto op komen halen en dan direct doorrijden naar het feest. Daarna zouden we met z’n allen naar zijn appartement gaan om te slapen. Ik pakte mijn rugtas in met alle spullen voor de overnachting, maar kreeg direct pijn in mijn rug toen ik hem om deed. Hoe moest ik nu mijn tandenborstel, lenzen en kleding meenemen naar Leuven? Gelukkig hadden mijn ouders de oplossing: een reistas op wielen. Een paar jaar terug hadden ze er eentje gekocht, maar ze hadden hem eigenlijk nooit gebruikt. Opgelucht haalde ik de spullen uit mijn rugtas en stopte ze in mijn nieuwe reistas. Ik was klaar voor het festival, ik kon het voelen. Een jaar na de verhuizing zou ik dan eindelijk weer een seizoenswisseling feestelijk meemaken. Het voelde weer helemaal als van ouds!

Het bureau van mijn vader.

0

Mijn vader zat vroeger altijd achter een groot granieten bureau, met ijzeren palen. Hij was hard aan het werk, met een lamp direct op zijn ouderwetse laptop gericht, zijn bril op en losse vellen papieren op het bureau. Ik zat altijd onder het bureau te spelen en hoorde hem af en toe gefrustreerd zuchten of klagen. Ik begreep nooit helemaal wat hij nou precies deed op zijn computer, maar het klonk vermoeiend. Toch voelde ik mij altijd veilig en spendeerde ik graag tijd bij mijn vader zijn voeten. Ik heb door de jaren heen zelf veel bureaus gehad, maar geen een gaf me hetzelfde gevoel als die van mijn vader.

Zo had ik allereerst een soort Barbie bureau, waar een plastic spiegel in gebouwd zat die ik had volgeplakt met stickers. Hij had twee laatjes en gekrulde pootjes, het was net een prinsessen bureau en compleet roze geverfd. Hij was van het soort zachte roze plastic waar je als peuter tegen aan kon knallen zonder een hersenschudding eraan over te houden. Veilig dus. Het bureau dat ik erna kreeg toen ik op de basischool zat, was zo’n bureau met een ronde schuif lade, net zoals een broodtrommel die het brood in de keuken vers houdt en beschermt tegen muizen. Ik hield de ronde schuif er altijd op om de enorme zooi te verbergen die eronder lag. Kleurpotloden, een cd-speler die ik niet aan de praat kreeg, tekeningen die ik weigerde weg te gooien maar die niet mooi genoeg waren om bewaard te worden op een goeie plek. De lades eronder had ik volgepropt met speelgoed, en wat kleding. Heel soms kreeg ik een opruim bui en dan moest alles leeg, maar aangezien ik niet echt rede had om aan een bureau te zitten, was het binnen de kortste keren weer vol met onzin.

Op de middelbare school kreeg ik mijn eerste échte bureau, een tafel. Een grote tafel met laatjes en geheime vakken, een speciale pennenhouder en wat lades eronder. Aan dit bureau maakte ik voor het eerst huiswerk, zette ik mijn allereerste laptop (een oldschool Macintosh) en kon ik urenlang Sims spelen en op MSN met mijn vrienden praten. Mijn MSN naam was lang, onzinnig en hilarisch weet ik nog. Iets met ” *–/|\–*” erin. En dan je naam. Vooral Sims was een verslaving; urenlang kon ik na school mijn eigen gezin ontwerpen, poppetjes aankleden, maar vooral de huizen ontwerpen. Met de codes die iedereen wist (MOTHERLODE) kon ik enorme villa’s bouwen, ontwerpen en inrichten.

En nu zit ik aan mijn vader’s bureau. Zwart, stevig en groot. Soms ga ik er stiekem even onder zitten en dan denk ik aan mijn vader. Voelt nog steeds veilig.

Waarom je een baan als rij instructeur moet overwegen.

0

Heb jij altijd al een liefde voor auto’s gehad? Voornamelijk het rijden in auto’s? Volg dan nu een opleiding om rijinstructeur te worden en geef zo je passie door aan die hier nog veel in nog veel moeten leren! Naast dat je de hele dag bezig bent met één van je hobby’s, is het ook een flexibele en levendige baan. Ook op sociaal aspect zit je zeker goed met deze baan en geeft je naast veel vrijheid ook veel verantwoordelijkheid. Ontmoet veel verschillende mensen terwijl jij je kennis, ervaring en expertise kan delen op het gebied waar jou passie ligt.

Uitdaging.

Rijinstructeur kan je natuurlijk niet zomaar worden. Hiervoor heb je eerst een opleiding voor nodig. Afhankelijk van de instantie zal je hier een aantal competentie leren om zo jou klaar te stomen om het werkveld in te gaan. Er komt namelijk een hele verantwoordelijkheid bij kijken wanneer je begint met de baan. Naast dat het belangrijk is om het rijden zo goed mogelijk kunnen overbrengen, is het ook belangrijk dat je zelf ook goed in staat bent om alles te weten op het gebied van rijden. Dit betekend dat je naast de kunst van het rijden ook de coaching kant intensief zult leren. Want naast het rijden met een leek op de weg, is het ook zeker een uitdaging om de technieken op elke persoon te kunnen overbrengen. Zoals eerder genoemd, kom zal je heel veel verschillende mensen tegen komen. Dit vergt ook zeker een verschillende aanpak per persoon.

Les methodiek.

In veel gevallen zal de les methode redelijk parallel lopen per instantie. Vaak zal de basis van de les methodiek bestaan uit drie fases waarbij verschillende kanten van het lesgeven behandeld worden. De eerste fase gaan over competente verkeersdeelname. Hierbij zullen onderdelen zoals: veiligheid, verkeerstaak, verantwoord rijden en andere praktische zaken aanbod komen. Deze fase wordt gevold door fase twee, bestaande uit didactische voorwaarden. Hier worden voornamelijk de soft skills van het lesgeven besproken en zal je de fijne kneepjes over het lesgeven leren. Fase 3, en tegelijk de laatste fase, zal bestaan uit 40 uur stage. Hierbij wordt er gevraagd om 5 uur passief (meerijden) en 35 uur actief (zelf les geven) stage te lopen. Fase 1 en 2 zullen getoetst worden doormiddel van theorietoetsen. Echter in fase 1 zal er ook een praktijkrit plaatsvinden waarop je beoordeeld zal worden. Fase 3 zal getoetst worden door middel van een stagebeoordeling die zal afgenomen worden door een examinator van IBKI.

De auto die ons naar Griekenland bracht (maar niet terug)

0

Een paar jaar terug hadden mijn maat Rob en ik het idee om met de auto naar Griekenland te rijden. Het enige probleem was dat we beiden geen auto hadden. Een auto is namelijk redelijk overbodig (en best frustrerend) als je binnen de ring van Amsterdam woont. Dus besloten we particulier een goedkope bak te kopen en op te knappen in de garage van Rob zijn ouders in Tilburg. Met name het proces van de aankoop en opknappen van de auto was leuk en leerzaam. Zo leuk dat ik de inspiratie voelde prikkelen om er een stuk over te schrijven.

De aankoop van Ron Wemel

We vonden een auto op Marktplaats voor een prikkie, een oude Citroen Saxo. Absoluut niet het type auto waar een gezin mee op vakantie zou gaan wegens veiligheidsredenen. En over de geur die in de auto hing hadden we wat vragen kunnen stellen, maar wij zaten op een budget. Bovendien hadden we er volste vertrouwen in dat we dat oude barrel met wat liefde en aandacht konden omtoveren in onze ride or die. De man van wie we hem overnamen was stokoud, en erg vriendelijk. Hij schudde ons na afloop de hand, dankbaar dat we hem verlost hadden van dat knalrode onding op zijn oprit, waar hij geregeld met zijn rollator tegenaan botste, en gaf ons zelfs Fruitella snoepjes. Toch schattig dat oude mensen altijd snoepjes blijven geven aan de jongeren, of je nu 10 of 30 jaar oud bent. Vervolgens we lieten de auto overschrijven bij het Kentekenloket op mijn naam. Het overschrijven van de auto had zo gepiept kunnen zijn, was het niet voor het feit dat ik mijn legitimatiebewijs was vergeten. We besloten naar huis te rijden en het de volgende dag te doen. De volgende dag ging ik met frisse moed en mijn rijbewijs dit keer op zak opnieuw op pad voor de missie ‘kenteken overschrijven’. Dit keer was alles in orde. De man achter de balie was erg vriendelijk en het overschrijven was zo geregeld. Ik ben nog steeds verbaasd hoe gemakkelijk die dingen kunnen gaan. Het rode gevaarte, die we toepasselijk hadden omgedoopt tot Ron Wemel, stond nu officieel op mijn naam.

Jeugdsentiment

Rob wachtte me op van mijn missie met een koud geworden broodje bal, en vroeg me of het overschrijven gelukt was. Ik knikte, en we gaven elkaar een high five. Nu was het tijd om naar Tilburg te rijden en Ron Wemel op te knappen voor onze roadtrip. In Tilburg werden we door de ouders van Rob opgewacht met thee en koekjes. De uitzonderlijk complete gereedschapskist van Rob’s vader stond klaar in de garage, evenals 2 donkerblauwe overall’s. Over dit gedeelte waren Rob en ik bijna net zo enthousiast als de roadtrip zelf. We klusten vroeger altijd samen aan onze scooters en eerste auto’s, terwijl de beats van Wu Tang Clan en Method Man door de buurt galmde (met terecht geklaag van geïrriteerde buren als gevolg). En nu mochten we weer onze handen vuil maken in de garage, echter niet meer als pubers maar als volwassen kerels. Het voelde als een waar jeugdsentiment. Na 2 weken af en aan klussen leek het erop dat Ron Wemel 2.0 klaar was voor zijn eerste lange rit. Hij heeft het zeker niet altijd even vlekkenloos gedaan, maar gezien de omstandigheden waarin we hem troffen, had het veel erger kunnen zijn. Hij heeft ons naar Griekenland gebracht en begaf het daar. Na een mooi afscheid hebben we Ron Wemel bij de schroot afgezet. We hebben er een heerlijke vakantie van gemaakt en na afloop goedkope vluchten terug naar Amsterdam genomen. Een avontuur was het zeker.

Band of brothers

0

Van de week had ik een klein realisatie momentje, waar ik graag over wil vertellen. Ik speelde vroeger altijd samen met mijn twee broertjes. We hadden altijd gedeelde hobby’s en spelletjes. Meestal lego, maar vaak ook kaartspelletjes of buiten spelen met vrienden. Dit waren onze gezamenlijke fascinaties, hier konden we met elkaar helemaal in opgaan. Voor buitenstaanders zullen we echt een aparte taal hebben gesproken. Nu is iedereen opgegroeid en heeft ieder zijn eigen pad gekozen. En daarmee ook zijn eigen hobby’s.

De technicus

Zo heeft mijn oudste broertje sinds kort een motor. Al sinds kinds af aan wilde hij graag motorrijden, ook al waren mijn ouders het daar niet helemaal mee eens. Maar nu hij zijn motorrijbewijs heeft houdt niks hem tegen. Hij heeft een oude bmw k 100 opgekocht en is deze nu helemaal aan het opknappen. Ik kijk dan vol bewondering toe. Zelf heb ik er niet zo veel verstand van, maar hij kan er uren over vertellen. Ook heeft hij mij de wereld van de motogadget uitgelegd: een hele reeks aan producten en snufjes waarmee hij zijn motor kan upgraden. Dit varieert van spiegels, lampen, tot vintage snelheidstellers. In februari gaat hij naar zijn eerste motor evenement in de Jaarbeurs van Utrecht. Hij vroeg mij mee, maar ik heb vriendelijk afgeslagen. Ik geloof dat het een dag is vol motoren, gekke shows en entertainment: alles wat een motorliefhebber maar kan wensen.   

De muzikant

Mijn jongste broertje heeft juist een hele andere hobby gevonden, namelijk trombone spelen. Hij was altijd al met muziek bezig. Vanaf zijn achtste speelde hij piano, en daarna heeft hij ook nog een tijd gitaar gespeeld. Hij speelde dan ook met de schoolband en diverse andere bandjes mee. Maar sinds een jaar speelt hij nu trombone. Een van de lastigste blaasinstrumenten om jezelf eigen te maken, heb ik me laten vertellen. In tegenstelling tot een trompet heb je geen ventielen die je in kan drukken. Je moet echt je spiergeheugen trainen om de juiste posities te onthouden. En dan moet je tegelijkertijd je lippen nog goed aanspannen voor de juiste hoogte, én het ritme natuurlijk goed spelen.

De sporter

Zelf ben ik juist heel veel met sporten bezig. Ik verzin steeds nieuwe manieren om mezelf lichamelijk uit te dagen: bootcamps, nieuwe vechtsporten uitproberen, triatlons, et cetera. Eigenlijk nooit te lang hetzelfde, maar altijd nieuwe dingen.

Ik was aanvankelijk bang dat dit verschil in interesses zou leiden tot een kloof tussen ons. Dat we elkaars taaltje niet meer spreken, en we buitenstaanders zijn voor elkaar. Maar eigenlijk is het alleen maar leuk dat wanneer we samen zijn we elkaar daadwerkelijk iets te vertellen en te leren hebben!

Tips voor lange tripjes!

0

Tripjes met de auto. Voor veel mensen de ultieme vrijheid. Je komt er op plekken die je niet kan bereiken met het vliegtuig of met de trein. Je kan makkelijk vrienden, familie en bagage meenemen. Het voelt al gauw als je eigen huisje.

Maar na tien uur op de weg begint dat huisje toch wel een beetje nauw en oncomfortabel te worden. Met name wanneer je kinderen achterin zitten die zich na het eerste uur al vervelen en constant lijken te moeten plassen. Inmiddels durf ik mijzelf een vrij ervaren vakantie-rijder te noemen. In dit artikel schrijf ik wat tips om jezelf en de kinderen bezig te houden bij lange reizen!

Food prepping

Allereerst, food-stops. Favoriet bij de kinderen is vaak een tussenstop bij de MacDonalds. Maar soms is het beter die smekende gezichtjes even teleur te stellen. Bij deze fastfood opties staat immers vaak een lange rij. Tegen de tijd dat je je eten hebt besteld en het is klaargemaakt, ben je al gauw een half uur verder. Beter kan je een maaltijd van te voren klaar maken, en dat half uurtje gebruiken om je benen even te strekken, bijvoorbeeld bij een picknick locatie.

Naast de vaste maaltijden, zijn snacks essentieel. Naar mijn mening heb je een aantal categorieën snacks. Van alles zou je wat in auto moeten hebben liggen, zodat je aan iedere soort trek kan voldoen. Ten eerste: zoetigheid voor de snelle suikerboost. Klassiek is natuurlijk Red Band of M&Ms. Daarnaast heb je af en toe ook behoefte aan wat zouts. Kies voor een minder kruimelende snack dan chips. Eigenlijk wil je het liefst terugvallen op gezondere snacks, zoals fruit, nootjes, worteltjes. Dat zal in ieder geval je stoelgang (en daarmee ook je reistijd!) ten goede komen. Vaak heb je namelijk niet echt honger, maar ben je gewoon verveeld. Kies in dat geval voor een kauwgompje. Het allerbelangrijkst: neem genoeg water mee om te drinken!

Bezigheden

Een afspeellijst met je favoriete hits om mee te zingen werkt altijd goed op het moment dat je vermoeid bent. Maar heb je wel eens gedacht aan een podcast of een luisterboek? Dat laatste doet het vooral goed voor kinderen. Zelf raak ik nooit verveeld door de Harry Potter boeken. Die heb ik dan ook altijd bij mij tijdens lange tripjes. Daarnaast zijn er natuurlijk honderden spelletjes die je in de auto kan spelen, zoals 21 questions of het alfabet spel. Eventjes Googlen en je bent meteen twintig spellen rijker, die tevens een stuk goedkoper zijn dan die pocket-sized Hasbro spellen. Hopelijk heb je wat aan deze tips, geniet van je vakantie!

Wedstrijdzeilen

0

Zeilboot

Het zomerseizoen is weer begonnen. Onze boot, een Salona 37 ligt te schijnen in het water aan de steiger in Bruinisse in Zeeland. Het warme zonnetje schijnt op het dek en wij leggen de boodschappen aan boord. Mijn vader heeft onze zeilboot 5 jaar geleden gekocht om elk weekend naar de boot te gaan. Wij zijn echte zeilers. Zelfs als het een beetje te hard waait, gaan wij het water op. Soms varen wij wedstrijden en soms om gewoon even lekker te toeren.

40 mijl van Bru

De 40 mijl van Bru is een wedstrijd die wordt gevaren door twee bemanningsleden. Je raadt het al, tijdens de wedstrijd wordt er 40 mijl gevaren. Mijn vader en ik zijn klaar voor de start. Liggen met klapperende zeilen voor de startlijn. Het waait windkracht 5 en het regent. Ik vertrouwde mijn vader erop dat alles goed was vastgemaakt en hij vertrouwde mij erop dat ik mijn taken ook had verricht. Plotseling schiet er een schoot los. In volle paniek ren ik naar voren om het zeil weer vast te maken aan de schoot. Het zeil klappert hard heen en weer. Plotseling krijg ik een klap in mijn gezicht van het zeil. Het waaide zo hard dat ik het zeil maar niet te pakken kreeg. Mijn vader nam mijn taak over en ik sprong achter het roer. Iets te laat gestart maar dat zouden wij wel weer inhalen, zei mijn vader. Dit klopte ook. Elke 10 min haalden wij een boot in. Na het inhalen van 20 boten ontstond er plotseling een scheur in het zeil. Dit had vast te maken met ons misverstand van vanochtend bij de start.

Wij wisten allebei dat dit het einde zou zijn van de wedstrijd. Met 2 opgeheven hoofden draaiden wij de boot om en lieten het zeil zakken. ‘We hebben het geprobeerd’ zei mijn vader trots. Soms gebeuren er goede dingen en soms moet je op het juiste moment opgeven. Volgend jaar proberen wij het gewoon weer.

Terug in de haven

Wij varen onze box in en zoeken naar enige schade. Wij moesten ook nog de boot poetsen. Dit moet altijd na het varen om het zout van de boot te krijgen. Met een mooie coating laag zag de boot er weer spik en span uit. Er moest nog wel wat gerepareerd worden aan de romp van de boot. Onze Epoxy kit lag al klaar in de bakskist. Hiermee konden wij goed lamineren, lijmen en plamuren. Mijn vader kan alles!

Op de borrel hebben wij nog geëvalueerd onder het genot van een bitterbal en een glaasje wijn. Wij waren allang blij dat er niks met ons was overkomen. Zeilen blijft een risicovolle sport, maar ontzettend gaaf om te doen.

Kom meer in beweging op je werk!

0

Onlangs is er een onderzoek uitgevoerd naar hoe lang mensen gemiddeld per dag zitten. Bij iemand die op kantoor werkt komt dit al snel gemiddeld uit op zo’n 8 tot 10 per dag. Het meeste werk wordt zittend uitgevoerd, in de pauze ga je zittend je broodje eten, met een beetje pech zit je ook nog eens tijdens je reis en ’s avonds plof je na een lange dag weer op de bank. Dat vele zitten is allesbehalve goed voor onze gezondheid. Onze doorbloeding wordt slechter en we zijn te weinig actief bezig. Maar hoe kun je nou meer beweging in je dagelijkse routine brengen? Dat vertellen we je graag in dit blog.

Kies een andere manier van reizen

Ja, het is ontzettend fijn om met de auto naar je werk te gaan maar als we het hebben over meer beweging is dit alles behalve de beste oplossing. Tenzij je, je auto op 20 minuten loopafstand zet van je werk, dan zien we de auto’s door de vingers. Heb jij alleen helaas niet dezelfde discipline? En dat hebben maar weinig mensen! Dan kun je er beter voor kiezen om een ander vervoersmiddel te kiezen. Lopend naar je werk is wat ons betreft natuurlijk het allerbeste maar helaas staat de afstand dit niet altijd toe en dat begrijpen we. Is je werk wel dichtbij genoeg om te fietsen? Ga dan vaker op de fiets. Heb je geen goede fiets thuis? Dan is dit de gelegenheid om een nieuwe aan te schaffen. Er bestaan tegenwoordig hele mooie dames- en herenfietsen waar jij maar al te graag mee naar je werk wilt fietsen. Is fietsen helaas ook geen optie? Kies er dan voor om met het openbaar vervoer te gaan. En om op deze plek aan te komen neem je dus gewoon de benenwagen of die ene mooie fiets te al te lang niet uit de schuur is geweest.

Een ommetje op je werk

Het is natuurlijk gezellig om met zijn allen een broodje te eten maar wist je dat een ommetje tijdens je pauze net zo gezellig kan zijn? Verzamel een paar collega’s en ga in je pauze even een blokje om. Zeker als het weer het toelaat is het een fijne manier om te bewegen maar ook om even te ontspannen. Wat frisse lucht doet de concentratie trouwens ook ten goede. Je kunt er ook voor kiezen om met de rokers mee naar buiten te gaan. Je hoeft natuurlijk niet te roken maar je bent wel weer even buiten en je hebt een paar stappen gezet. Wat ook een ideale manier is om meer te bewegen is om zelf je koffie te halen. Het is natuurlijk hartstikke lief van je collega’s dat ze elke keer wat voor je meenemen maar zo kom je natuurlijk nooit uit die stoel. Dus voortaan zelf op en neer naar de keuken.

Naast bovenstaande voorbeelden hebben we natuurlijk nog veel meer tips voor je over hoe jij meer kunt bewegen. Benieuwd geworden? Hoe dan ons blog goed in de gaten!